Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΛΑ.Ο.Σ. Γ.ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ ΤΟ 2011


Όπως υποσχεθήκαμε, αντι άλλου σχολίου και ανοησιών-απο εδώ η από εκεί...- για τον θανόντα Φιντέλ Κάστρο, που -αρέσει δεν αρέσει, δικτάτορας -ξεδικτατορας...-είχε την υποστήριξη μεγάλου μέρους των Κουβανών...

...παραθέτουμε αυτούσια εδω, στο "αιρετικό" blog μας, μια ισόρροπη και, πιστευουμε αντικειμενική, εκθεση-που σημερα αποδεικνυεται και λίγο προφητική...- που είχαμε υποβάλει στον Πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρη για την επίσκεψη μας στην Κούβα το 2011, προς καθε τυχόν αξιοποίηση...

( Η εκθεση ειναι χαρακτηρα διπλωματικής intelligence, γιατι δεν επρεπε ουτε να ωραιοποιει, ουτε να κατεδαφιζει παραπλανητικά , και δεν νομιζω ότι κυκλοφορουν πολλές τετοιες για την Κουβα) 

Ο Φιντελ ειδε τον Καρατζαφερη-οχι ομως την Παπαρρηγα...

"

ΠΡΟΣ:   ΠΡΟΕΔΡΟ ΛΑ.Ο.Σ. Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ
ΚΟΙΝ:    ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Γ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΑΠO:     ΑΛ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΗΜΕΡ.: 4/4/2011



ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ, 21-29/3/2011

Αγαπητέ Πρόεδρε,

Υποβάλλω αυτή τη συνοπτική κωδικοποιημένη έκθεση με τις εντυπώσεις μου από το 8ήμερο ταξίδι μου στην Κούβα, θεωρώντας ότι στοιχεία και πληροφορίες από την εκεί πολύ ενδιαφέρουσα αλλά και αντιφατική φάση και κατάσταση, είναι αξιοποιήσιμα σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο από το ΛΑ.Ο.Σ. στην ηγεμονική και ριζοσπαστική του παρουσία στην Ελληνική πολιτική σκηνή, και από εσένα ειδικότερα.

1.    ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ: Αβάνα (πρωτεύουσα), Σάντα Κλάρα, Τρινιδάδ, Σιενφουέγκος (πόλεις ιστορικού ενδιαφέροντος), Βαραδέρο (τουριστικό θέρετρο)


2.    ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η γενική εικόνα είναι εξαιρετικά αντιφατική και γεμάτη ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες εκπλήξεις.

  • Κράτος σε καλή σχετικά λειτουργία και πανταχού παρόν. Υγεία – παιδεία σε πολύ καλό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη και το συνεχές και ανόητο εμπάργκο των ΗΠΑ (το οποίο απλά έφερε παλιότερα Ρώσους και τώρα Ισπανούς –ξανά– και Κινέζους απέναντι από το Μαιάμι!...)

  • Εκτεταμένη και πανταχού παρούσα μυστική αστυνομία.

  • Λαός εύθυμος, ευγενής, φιλικός, έντονος, μουσικός, χορευτικός, ερωτικός, καβγατζής ενίοτε, δεν φαίνεται γενικά καταπιεσμένος, αλλά μεγάλο μέρος του δείχνει να έχει βαρεθεί τα τόσα συνθήματα και περιμένει πλέον μια βελτίωση της καθημερινής του ζωής.

  • Μεγάλη στενότητα πόρων που έχει σαν αποτέλεσμα την κακή κατάσταση πολλών αποικιακών υπέροχων κτηρίων στην Αβάνα, και ολόκληρων λαϊκών γειτονιών.

  • Η εικόνα της υπαίθρου τακτοποιημένη και νοικοκυρεμένη, χωρίς προβλήματα περιβάλλοντος.

  • Ενδείξεις και πληροφορίες για εκτεταμένη διαφθορά, παράλληλη «μαύρη οικονομία» αλλά σε χαμηλό, ατομικό, αχρήματο επίπεδο. Με βάση αυτήν συμπληρώνουν τις καθημερινές τους ανάγκες πολλοί Κουβανοί (τροφή, ένδυση, υπόδηση).
 3.   ΔΟΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ: ΚΡΑΤΙΚΕΣ, ΜΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Προ του 1996 όλες οι επιχειρήσεις ήταν κρατικές. Από το 1996, 5 χρόνια μετά την πτώση της Σοβ. Ένωσης –με την οποία ήταν απόλυτα συνδεδεμένη η Κουβανική οικονομία και λόγω του Αμερικανικού εμπάργκο– άρχισε ένα σταδιακό άνοιγμα κατ’ αρχήν στον τουρισμό, τα δε τελευταία 6 χρόνια και στον ιδιωτικό τομέα, πάντα όμως κάτω από στενό κρατικό έλεγχο. Ο Ραούλ Κάστρο, αδελφός του Φιντέλ, όχι χαρισματικός, αλλά οργανωτικός –και ως στρατιωτικός– πραγματιστής, πραγματοποιεί ένα σταδιακό άνοιγμα 40 επαγγελμάτων στον ιδιωτικό τομέα.

Μέχρι σήμερα, έχουν απελευθερωθεί και μπορούν να λειτουργούν ιδιωτικά μόνον κομμωτές, αθλητές και καλλιτέχνες. Επιτρέπεται επίσης η ενοικίαση δωματίων και η παράθεση γευμάτων σε «οικιακά μικροεστιατόρια» (paladares) που μπορούν να δέχονται μέχρι 12 πελάτες ταυτόχρονα τους οποίους σερβίρουν μόνον μέλη της οικογένειας του ιδιοκτήτη και που προσφέρουν τοπική κουζίνα πλην ψαρικών, με τιμή περίπου 20–30 «Διεθνή πέσος» (CUC)/άτομο (για νομίσματα βλ. επόμενη παράγραφο).

Σε όλες τις ιδιωτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες το κράτος επιβάλλει φόρο 40%.

Η μετάβαση γίνεται με μια σειρά πολύπλοκους και συχνά γραφειοκρατικούς νόμους και διαδικασίες και με «σιδερένια» εποπτεία, για να διατηρήσει το Κράτος τον έλεγχο και να εξασφαλίσει ότι θα δημιουργηθούν μόνο μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις, κάτι αναμενόμενο αλλά πιθανόν μη παραγωγικό. Π.χ. το Κράτος επιτρέπει να υπενοικιάζει κάποιος μέχρι δύο δωμάτια στο σπίτι του, αλλά πρέπει να καταβάλει 400 «Διεθνή πεσος»/έτος, αδιάφορα αν νοικιάσει ή δε νοικιάσει, για να διατηρήσει την άδεια υπενοικίασης.

Οι μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις και οργανισμοί διοικούνται στο ανώτατο επίπεδο από στρατιωτικούς.

Υπάρχουν δυο νομίσματα, το Διεθνώς ανταλλάξιμο CUC –σημερινή ισοτιμία 1 €=1,35 CUC, και το «τοπικό/εσωτερικό peso» με ισοτιμία 1 CUC=25 pesos. Το Διεθνές χρησιμοποιείται κυρίως στον τουρισμό και σε μεγάλες αγορές, ενώ το τοπικό peso για τις καθημερινές δραστηριότητες των Κουβανών, μεταφορές, αγορές από κρατικά μαγαζιά κλπ.

Οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί, 10 – 40 CUC (δηλαδή 10 – 40 €) / μήνα! Αυτός είναι και ο λόγος της «άτυπης μαύρης ανταλλαγής» προϊόντων –π.χ. ένας σερβιτόρος σε ξενοδοχείο κλέβει 3 κόκα–κόλες για να τις ανταλλάξει με κάτι άλλο ή να τις πουλήσει στη γειτονιά– και της σχετικής διαφθοράς.
Υπάρχει δελτίο με μηνιαίες ποσότητες βασικών αγαθών που παρέχει το Κουβανικό Κράτος στους πολίτες του –παλαιότερα περιλάμβανε 40 είδη, σήμερα μόνο 6–7 (ρύζι, ζάχαρη, λάδι, όσπρια, κοτόπουλο, χοιρινό, αυγά). Το μοσχαρίσιο κρέας δεν κυκλοφορεί γιατί το Κράτος που ελέγχει όλη την κτηνοτροφία το κρατάει μόνο για εξαγωγή. Το ίδιο ισχύει και για τα θαλασσινά (αστακούς, γαρίδες κλπ). Οι Κουβανοί τρέφονται για πρωτεΐνες κυρίως με χοιρινό και πουλερικά.

Ο τουρισμός έχει ραγδαία ανάπτυξη (2,5 εκατομμύρια τουρίστες/έτος, επί συνολικού πληθυσμού 12 εκατ.) και οι τουριστικές εγκαταστάσεις –πολύ συχνά μικτές επιχειρήσεις με συνήθως Ισπανικά κεφάλαια– είναι εξαιρετικές και λειτουργούν πολύ ικανοποιητικά. Το προσωπικό τους, αν και κρατικοί υπάλληλοι, είναι ευγενές και εξυπηρετικό, χωρίς ωστόσο να ανέχεται μεγάλη πίεση από τον τουρίστα. Στα ξενοδοχεία –όπως και σε άλλες κρατικές επιχειρήσεις– υπάρχει ανά δέκα άτομα ένας επόπτης με την πυραμίδα να συνεχίζεται προς τα πάνω. Ο  Ραούλ έχει επιτρέψει να μετακινούνται ελεύθερα στις τουριστικές περιοχές και να μπαίνουν ελεύθερα στις τουριστικές εγκαταστάσεις –ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ, κλαμπ– οι κουβανοί πολίτες, κάτι που μέχρι προ 5ετίας απαγορευόταν.

Η αγροτική παραγωγή πραγματοποιείται είτε με Κρατική Αγροτική εκμετάλλευση από αγρότες γης που αμείβονται από το κράτος, είτε από εκμισθώσεις σε μικροαγρότες/ιδιώτες, ή τέλος από ιδιωτικούς κλήρους γης που μοιράστηκε στους αγρότες μετά την Επανάσταση. Αυτοί όμως είναι υποχρεωμένοι να παραδίνουν το 50% της παραγωγής τους στο Κράτος και το άλλο 50% να το διαθέτουν στις Κρατικές αγορές ή επιχειρήσεις με τιμές φιξ κρατικά καθορισμένες. Έχουν πάντως γίνει πολύ πρωτοποριακά πειράματα οργανικής και βιολογικής γεωργίας –και λόγω έλλειψης λιπασμάτων, εξ αιτίας του εμπάργκο– καθώς και ενίσχυση και επέκταση των αστικών καλλιεργειών –λαχανόκηποι κλπ– στις αυλές και σε ελεύθερους χώρους μέσα στις πόλεις, κάτι που βοήθησε πολύ στο ξεπέρασμα προβλημάτων διατροφής.

Το εμπόριο είναι στα χέρια του Κράτους –πλην ορισμένων τοπικών λαϊκών αγορών– οι τιμές είναι καθορισμένες, δεν επιτρέπεται έκπτωση ή παζάρι, και οι πωλητές αλλά και οι διευθυντές τους είναι κρατικοί υπάλληλοι.


4.   ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Υπάρχουν κοινωνικές επιτροπές για συζήτηση και επίλυση προβλημάτων σε πολλά επίπεδα, καθώς και οργανώσεις νεολαίας, γυναικών κλπ. Κάποιες από αυτές φαίνονται σχετικά τυποποιημένες και γραφειοκρατικές, άλλες όμως λειτουργούν ουσιαστικά και μεταφέρουν προβλήματα  προς τα πάνω και την επίσημη «γραμμή»  προς τα κάτω.

Κυρίαρχη δομή κοινωνικού έλεγχου είναι οι Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης (Comisssiones de Defensa de la RevolutionC.De.Re) που λειτουργούν σε κάθε γειτονιά ανά εκατό περίπου κατοικίες, με έναν Υπεύθυνο εκλεγμένο μεταξύ πέντε ατόμων που προτείνονται από το Κράτος, ο οποίος είναι άμισθος. Στους τοίχους και τις κολώνες στα σταυροδρόμια βλέπει κανείς εγγραφές –που φυσικά κανείς δε σβήνει ή καλύπτει με γκράφιτι...– με τον αριθμό της Επιτροπής (είναι αριθμημένες) και τα σπίτια ή τα τετράγωνα ή τους δρόμους ευθύνης τους (π.χ. CDeRe 17–δρομοι 121, 132, 144).
Ας σημειωθεί ότι γενικά πλην εξαιρέσεων οι δρόμοι στην Κούβα έχουν αριθμούς και όχι ονόματα –αυτό περίπου όπως στις ΗΠΑ.

O Υπεύθυνος μοιράζει δουλειές στους κάτοικους ευθύνης του –καθαριότητα δρόμων, άσπρισμα τοίχων, ετοιμασία εκδηλώσεων, επιλύει όταν μπορεί τοπικά προβλήματα ή και διαμάχες, αλλά και μεταφέρει προβλήματα για επίλυση προς τα πάνω. Παράλληλα, οι κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να του αναφέρουν οποιαδήποτε αγορά εξοπλισμού πραγματοποιήσουν (από τηλεόραση μέχρι σεντόνια…) τα οποία και καταγράφονται λεπτομερώς. Αν σε έναν έλεγχο διαπιστωθεί ότι κάποιος έχει στην κατοχή του ένα είδος μη καταγεγραμμένο, αυτό κατάσχεται πάραυτα!
Οι Επιτροπές αυτές είναι, τρόπον τινά, το κοινωνικό κύτταρο, αρκετά λεπτομερέστερο από ένα Δήμο ή συνοικία.

Πολίτης που θεωρεί ότι αδικήθηκε από τον Υπεύθυνο της Επιτροπής μπορεί να απευθυνθεί σε ένα 16μελές ανώτερο Συμβούλιο που εποπτεύει τις Επιτροπές. Αρκετές φορές δικαιώνεται.

Το σύστημα αυτό αφενός μοιάζει να εξασφαλίζει τη διοίκηση και τον έλεγχο του πληθυσμού σύμφωνα με τις Κυβερνητικές επιταγές, καθώς και την πληροφόρηση για τον κάθε πολίτη, από την άλλη όμως ενέχει και στοιχεία δημοκρατίας «από τα κάτω» και συμμετοχής, που γενικά το Κράτος ενθαρρύνει, αλλά η οποία δεν είναι πάντα η αναμενόμενη.

Τους Δήμους διοικεί το δίπολο Δημάρχου–Στρατιωτικού Διοικητή! Ο Δήμαρχος είναι αιρετός, ο Στρατιωτικός Διοικητής ορισμένος από το Κράτος. Αυτοί οι δυο είναι ισοδύναμοι και ΠΡΕΠΕΙ να τα βρίσκουν. Δεν δικαιούνται –μας ελέχθη– να μη συμφωνούν και να απευθυνθούν παραπάνω.

Η τάξη, η οργάνωση και η πειθαρχία (disiplina) γενικά εμφανίζονται σαν βασικοί πυλώνες της σοσιαλιστικής οργάνωσης της κοινωνίας. Υπάρχει απόλυτη καθαριότητα παντού, τα δημόσια τηλέφωνα στους ανοιχτούς θαλάμους είναι ΠΑΝΤΑ στη θέση τους και λειτουργούν –δεν είδαμε κανένα ξηλωμένο.

Σε όλες τις δραστηριότητες υπάρχουν λεπτομερείς καταγραφές των πάντων, συχνά χειρόγραφες. Ο οδηγός του πούλμαν μας κατέγραφε λεπτομερώς την ώρα δρομολογίου, κάθε στάση που κάναμε, κλπ, σε ειδική φόρμα. Αν δεν την υποβάλει ή την υποβάλει ελλιπώς συμπληρωμένη, έχει συνέπειες. Το ίδιο και οι υπάλληλοι των Κρατικών καταστημάτων. Αυτό φαίνεται να το έχουν αποδεχτεί όλοι και το τηρούν κατά γράμμα.

Οι κρατικοί υπάλληλοι σε όλες τις Επιχειρήσεις αλλά και οι μαθητές και δάσκαλοι στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια πρέπει να φροντίζουν για τις εγκαταστάσεις τους. Λίγο πριν την έναρξη λειτουργίας (ξενοδοχεία πριν την έναρξη της περιόδου λειτουργίας, σχολεία πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς) είναι υποχρεωμένοι να προσέλθουν και να προετοιμάσουν, να καθαρίσουν και να νοικοκυρέψουν το χώρο δραστηριότητάς τους. Αυτό επίσης πρέπει να κάνουν άνευ αμοιβής σε όλες τις δουλειές μια Κυριακή το μήνα –«κοινωνική εργασία»

Το Κράτος αποφασίζει επίσης ποιος θα απασχοληθεί και που, αφού αποφοιτήσει από τις Ανώτατες ή τις Τεχνικές Σχολές. Όλοι οι απόφοιτοι –γιατροί, μηχανικοί, τεχνικοί κλπ– είναι υποχρεωμένοι σε πενταετή ΑΠΛΗΡΩΤΗ Υπηρεσία στην ειδικότητα τους με τροφή και στέγη μόνο (είναι απορίας άξιο πως επιβιώνουν...) στην ύπαιθρο ή στις πόλεις, όπου τους ορίσει το Κράτος και μόνον αφού την ολοκληρώσουν μπορούν να υποβάλουν τα χαρτιά τους για διορισμό.


5.   ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Υπάρχουν αρκετές –αλλά όχι πολλές, πάντως λιγότερες από ότι θα περίμενε κανείς, συγκρίνοντας με άλλες τ. σοσιαλιστικές χώρες– αφίσες και επιγραφές με συνθήματα. Κυριαρχούν τα «Patria o muerte» – «Πατρίδα ή θάνατος», «Hasta la victoria siempre» – «Προς την νίκη πάντα», αλλά και ορισμένα πιο χαρακτηριστικά όπως «Σοσιαλισμός= Παραγωγικότητα + Πειθαρχία».
Σήμερα φαίνεται πως υπάρχει και μια σχετική διαφωνία μέσα στο καθεστώς μεταξύ των «εκσυγχρονιστών» γύρω από τον Ραούλ Κάστρο, και των «σκληροπυρηνικών» γύρω από το Φιντέλ, που ασκούν κριτική σε κάποια από τα ανοίγματα του πρώτου. Ακούγεται ότι οι σχέσεις των δυο αδελφών δεν είναι και οι καλύτερες, δεδομένου ότι ο Ραούλ έκανε μεγάλες αλλαγές στο Δημόσιο Τομέα, και «έκοψε κεφάλια» (Πρόσφατα μάλιστα απέλυσε και 400.000 –!!– δημόσιους υπαλλήλους, που όμως μετά τα γεγονότα στο Αραβικό Μαγκρέμπ, ξαναπροσέλαβε...).

Ο Φιντέλ εξακολουθεί να παρεμβαίνει πάντως με θέσεις και άρθρα τόσο στην «Granma» –την εφημερίδα του Κομμουνιστικού. Κόμματος, αλλά και από τον Κυβερνητικό, αλλά ζωντανό  ισότοπο «Cubadebate».
Πρόσφατα, παραδέχτηκε ότι έγιναν και μεγάλα λάθη στο παρελθόν, όπως η στροφή στην μονοκαλλιέργεια του ζαχαροκάλαμου μετά την πτώση της Σ. Ένωσης που προκάλεσε ζημία στην λοιπή αγροτική παραγωγή της Κούβας και στη διατροφή των πολιτών, καθώς και οι άγριες διώξεις των ομοφυλοφίλων (στρατόπεδα αναμόρφωσης κλπ). Ας σημειωθεί –σαν ειρωνεία της τύχης...– ότι η κόρη του Ραούλ Κάστρο είναι δηλωμένη λεσβία, και σήμερα πρωτοστατεί ανοιχτά στην κίνηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μετέχοντας και στο Gay Parade που όπως μας είπαν έχει επιτραπεί και γίνεται κάθε χρόνο στην Κούβα.

Σημειώνουμε τέλος για την ιστορία, μια μη γνωστή λεπτομέρεια: Ο Φιντέλ Κάστρο στην αρχή της πολιτικής του καριέρας υπήρξε μέλος του «Κόμματος των Ορθοδόξων» («Partido de los Orthodoxos»), ενός κεντρώου ριζοσπαστικού λαϊκού Κόμματος που αντιτίθετο στον δικτάτορα Φουλγκέντσιο Μπατίστα. Ο αρχηγός του όμως τελικά προσχώρησε στο Κόμμα του Μπατίστα και τότε ο Κάστρο δημιούργησε ένα αντιδικτατορικό Κόμμα που έθετε και θέμα ένοπλης ανατροπής του δικτάτορα, κάτι που είχε καταγγείλει τότε σαν «τυχοδιωκτισμό» το φιλοσοβιετικό Κ.Κ. Κούβας.

Κριτική στη Σοβιετική Ένωση είχε ασκήσει και ο Τσε Γκουεβάρα σε λόγο του στο Αλγέρι πριν αποχωρήσει από τα αξιώματά του στην Κούβα και ξεκινήσει το αντάρτικο στη Βολιβία. Ήταν αντίθετος με το σοβιετικό τρόπο οργάνωσης της οικονομίας που είχε επιβληθεί από τους επανελθόντες Ρώσους μετά την κρίση των πυραύλων το 1962, και λέγεται ότι αυτοί απαίτησαν να μη συνεχίσει τις Υπουργικές του αρμοδιότητες.

Όσον αφορά τους Κουβανούς αντικαθεστωτικούς που έχουν φύγει στο Μαϊάμι, ο Κουβανικός λαός τους θεωρεί γενικά το λιγότερο αναξιόπιστους –έως και μαφιόζους– και δεν θέλει σε καμιά περίπτωση την επάνοδο μιας κυβέρνησης – «μαριονέτας» των ΗΠΑ στην Κούβα.

Σήμερα, εκτιμάται ότι η Κούβα θα έχει εξέλιξη «κινεζικού τύπου» με ένα ισχυρό Κομμουνιστικό κόμμα που θα επιτρέψει ελεγχόμενη αλλά εκτεταμένη φιλελευθεροποίηση, με άνοιγμα κυρίως στον τουρισμό.

Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι 113 χρόνια μετά την αποτίναξη του Ισπανικού ζυγού από το νησί (1898), οι Ισπανοί επανέρχονται στην Κούβα ως κεφαλαιούχοι επιχειρηματίες –κυρίως στον τουρισμό αλλά και αλλού...


6.   ΤΕΧΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Υπάρχει σημαντική δραστηριότητα σύγχρονης τέχνης και κινηματογράφου και δυνατότητες ελεύθερης έκφρασης μοντέρνων τεχνοτροπιών.
Το κράτος παρέχει τη δυνατότητα στα παιδιά για δωρεάν μαθήματα χορού, μπαλέτου, μουσικής κλπ.
Τα τελευταία χρόνια, αναπτύσσεται και η σύγχρονη αρχιτεκτονική, αλλά και οι τεχνικές αναπαλαίωσης και συντήρησης αποικιακών κτηρίων προκειμένου να αξιοποιηθούν ως μουσεία, στην Αβάνα, στην Τρινιδάδ και σε άλλες ιστορικές πόλεις και τοποθεσίες –με επιδοτήσεις από την UNESCO, σαν μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Σε κάθε περίπτωση, και ανεξάρτητα από την πολιτική κατάσταση, η Κούβα είναι χώρα χορού, μουσικής τζαζ, χρωματων και ήχων σε όλες τις πιθανές εκφάνσεις. Είναι γεμάτη από γκρουπάκια μουσικής ανθρώπων κάθε ηλικίας, που παίζουν παντού παραδοσιακούς ή τζαζ/μπλουζ ρυθμούς.


7.   ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

Μετά την επίσκεψη του Παπα το 1998, χαλάρωσαν οι απαγορεύσεις για άσκηση θρησκευτικών καθηκόντων.
Ο Φιντέλ Κάστρο, μετά την επίσκεψη και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Κούβα το 2004, χάρισε οικόπεδο για τη δημιουργία Ορθόδοξου Ναού, κι έτσι δημιουργήθηκε ο μικρός σχετικά αλλά καλαίσθητος Ναός του Αγίου Νικολάου στην Αβάνα, σε παραδοσιακό Βυζαντινό ρυθμό (με εφημέριο Ελληνόγλωσσο ιερέα Κολομβιανό, πτυχιούχο Θεολογίας από το ΑΠΘ – Αγιορείτη!...).

Το πολύ παράδοξο πάντως είναι ότι, παρά την επίσημη έμφαση στην αθεΐα και τον «μαρξισμό–λενινισμό», μεγάλη δύναμη και επέκταση εμφανίζει το θρησκευτικό δόγμα της «Σαντερίας» (από τη λέξη «santo»=άγιος) που αποτελεί ένα μείγμα καθολικισμού και στοιχείων αφρό–κουβανικών θεοτήτων, με τελετουργίες μαγείας (συχνά «μαύρης»), σφαγές ζωών, κλπ που το καθεστώς ανέχεται. Λέγεται ότι το 60–65% του Κουβανέζικου πληθυσμού ανήκουν –φανερά ή κρυφά– στην «Σαντερία». Αυτό φυσικά σχετίζεται και με το ότι μεγάλο μέρος των Κουβανών (περίπου 55%) είναι μιγάδες –«κρεολοί»– απόγονοι των νέγρων που μετέφεραν εκεί οι Ισπανοί κατακτητές (περί τα 2 εκατομμύρια) από τη Δυτική Αφρική, αφού πρώτα είχαν εξολοθρεύσει το 1 εκατομμύριο των αυτοχθόνων Ινδιάνων Τάινο. Ένα 35% του πληθυσμού είναι λευκοί απόγονοι Ισπανών, συχνά ξανθοί με γαλανά μάτια, και ένα 10% είναι καθαρά νέγρικης εμφάνισης.


8.   ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ –ΥΓΕΙΑ

Η εκπαίδευση όλων των επιπέδων είναι σε καλό επίπεδο και με κρατική κάλυψη, μέσα όμως στα πλαίσια της έλλειψης πόρων. Τα παιδιά παίρνουν όλα τα βιβλία τους, που όμως δεν πρέπει να τα μουτζουρώνουν γιατί στο τέλος του χρόνου τα επιστρέφουν για να δοθούν στα παιδιά της επόμενης χρονιάς. Φορούν στολή που τους παρέχει το κράτος –μόνο μια κατ’ έτος. Αν θέλουν δεύτερη, πρέπει να την αγοράσουν!

Η υγεία είναι σε πολύ καλό επίπεδο και γίνονται πρωτοποριακές έρευνες σε ορισμένους ιατρικούς κλάδους θεραπείας, με έμφαση στην αφάρμακη και βοτανική ιατρική (και πάλι εδώ έχει παίξει ρόλο το εμπάργκο). Όλοι οι Κουβανοί δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (ωστόσο μόνο για φάρμακα εγχώριας παραγωγής – αν χρειαστούν φάρμακα εισαγωγής, πρέπει να τα αγοράσουν οι δε τιμές τους είναι απαγορευτικά ακριβές).


9.   Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΣΤΟΝ τ. ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ

Η Κούβα βρίσκεται σε μια από τις υψηλότερες θέσεις ανάμεσα στις χώρες του τ. Τρίτου Κόσμου συγκριτικά με άλλες χώρες, κυρίως της Αφρικής της Λατινικής Αμερικής, αλλά και ορισμένες της Ν.Α. Ασίας. Έχει σπουδαστές από τις χώρες αυτές και συχνά εξάγει τεχνογνωσία σε διάφορους τομείς.


10. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗΝ ΑΒΑΝΑ κ. ΚΑΡΔΑΜΠΑΣΗ

Είχε προηγηθεί επαφή και ειδοποίησή του για την εκεί άφιξή μας μέσω του Αναπληρωτή Προέδρου ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γεωργίου. Ο Πρέσβης κ. Καρδαμπάσης μας εδέχθη ευγενέστατα στην Πρεσβευτική κατοικία του και είχαμε μια δίωρη ενημερωτική συζήτηση. Κυρίως μας ενημέρωσε για τις μεγάλες δυσκολίες των Κουβανών να ταξιδέψουν (απαιτείται πρόσκληση και μια πολύπλοκη γραφειοκρατική διαδικασία) καθώς και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει γενικά η Κούβα.

Εκτιμά επίσης ότι θα έπρεπε η Ελλάδα να έχει στην Κούβα εντονότερη παρουσία –πολιτιστική αλλά και εμπορική, με τα αγροτικά της προϊόντα– και για να πλασαριστεί έγκαιρα ενόψει και της αλλαγής και του «ανοίγματος» που επέρχεται, αλλά και επειδή η Κούβα αποτελεί πομπό επαφής και για άλλες χώρες του τ. Τρίτου Κόσμου.


11. ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΟΥΒΑ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΗ

  • Η παντού προβαλλόμενη αγάπη και υποχρέωση προς την πατρίδα.

  • Η υπερήφανη στάση απέναντι στην Αμερικανική αλαζονεία.

  • Η έμφαση σε τάξη, πειθαρχία και παραγωγικότητα, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.

  • Η έμφαση σε συλλογική λειτουργία και ευθύνη των πολιτών για το χώρο ζωής, τον τόπο εργασίας, τη γειτονιά τους.

  • Το «άνοιγμα» προς ιδιωτικές μορφές οικονομίας.

  • Η μεγάλη δύναμη των θρησκευτικών πεποιθήσεων παρά τα πολλά χρόνια επίσημης «αθεϊας».

                                                                                         Αλ. Οικονόμου, 4/4/2011"

Τα συμπερασματα δικά σας .



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου