Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΥΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ-"...ΚΑΙ ΔΙΗΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΝΑ ΚΛΑΙΣ..."



Τωρα στις διακοπές διαβασαμε το πολυ ενδιαφερον βιβλίο του Ελληνιστή Αγγλου καθηγητη Roderic Beaton " O Πόλεμος του Μπαιρον -Ρομαντικη εξεγερση, Ελληνικη Επανασταση"

Το βιβλίο περιγραφει κυριως τα προ της εμπλοκης του Μπαιρον στην Ελληνικη επανασταση χρόνια, που φωτιζουν όμως με καινουργιο φως-σκοτεινο...- αυτη την εμπλοκη...

...που εγινε μαλλον για προσωπικους, ρομαντικους και καπως ναρκισσιστικους λόγους, μετα απο μεγαλη αμφιταλαντευση...

...σε μια επανασταση ενος κατατετμημενου και σπαρασσόμενου τότε ακομα αδιαμόορφωτου "δι εαυτον" Ελληνικου λαού ( με πληθος Αρβανιτων αναμεσά του...) ...

 Καλά , καλά...Απο την πρώτη στιγμή του ζητουσαν 
χρήματα για τους μισθους τους οι οπλαρχηγοι....

...που ο αριστοκρατης χωλός Μπαιρον ουτε τον ηξερε, ουτε καταφερε να τον γνωρισει αυτον καθ εαυτον (θυμιζοντας , σε αλλο πεδιο, αλλα με την ίδια αναλογική γεωμετρια, την εμπλοκή διαφορων μεγαλοαστών ταξικων αποστατων στην Ελλάδα και αλλου στους εργατικους και προλεταριακους αγωνες, αγωνες ενος ταξικου "λαου" εξ ισου μακρινου και αγνωστου μεχρι τελους σ αυτους...) 
Σε καθε περιπτωση, ακομη και με ρομαντικη βαση και κινητρο, μερικοί στιχοι του για την Ελλάδα του τότε, εχουν ανυπερβλητη ομορφιά αλλα και οδυνηρη προφητικότητα, αφου καλλιστα θα μπορούσαν να γραφούν και να περιγραψουν -ηδη απο το 1816-την σημερινη θλιβερη μας εικονα το 2016, 200 χρόνια μετα -"σα να μην περασε μια μέρα"...
Να καποιοι απο αυτους :

( καθως ο ποοιητης συλλογιζεται τη μοιρα της Ελλάδας, που ψαχνει να βρη...)

"Ειναι η Ελλάδα-μα οχι ποιά μια Ελλάδα ζωντανη !
Τοσο ψυχρή, γλυκειά και νεκρικα ωραια...
Κι εμεις ριγουμε-γιατι εκει δειλιαζει η ψυχη...
Στο θανατο ανηκει η ομορφιά της 
οχι σβησμενη ολότελα, καθως η ανάσα σβήνει...
μα ομορφια που σα φριχτό λουλούδι σφυζει 
με μια χροια που ως τον ταφο τη στοιχειώνει .." 
 ( " Γκαουρ" 1813)
και

" ...χωρα μου που εισαι;
στην άφωνή σου ακτη 
παραφωνοι ειναι πιά οι ηρωές σου..." 
(" Δον Ζουαν-τριτο Ασμα")

Ανατριχιαστικα προφητικοι στιχοι, απο ενα ξενο φιλελληνα...
-οπως σιγα-σιγα γινόμαστε πια όλοι μας...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου