Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

ΠΩΣ ΠΑΡΕΦΡΟΝΗΣΕ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΤΕΡΟΣ, ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ " ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΤΑ ΧΑΡΒΑΡΝΤ" ΣΤΗΝ "ΑΥΓΟΥΛΑ"...



Μιλάμε για πολλη καταθλιψη, ρε 
παδιά...-μετα απο τόσες προδοσίες....

Ποιός;
Ο γνωστός "γκόμενος" με το πετσινο μοτοσυκλέττας ...

...ο σταλινικότερος των σταλινικών , καθοδηγητής και "τρόμος και φόβος" της Κ.Ο.Π του ΚΚΕ την περίοδο 1975-1978, και για να ερθει να μας διαψευσει, αν τολμάει....

...που εκμεταλλευόταν το καθοδηγητηλίκι του για να πηδάει νεαρες Κνίτισσες και δημοσιογραφους...

 ( α, ρε Ευγενία Λ., τι τραβηξες στα χέρια του-οπως όλοι ξεραμε...)

...σημερα γραφει αρθρα υπερ της ψηφου στα 17...

...για τα οποία τον κραζει συμπασα η Αριστερα κατ αρχην-γιατι απο τους αλλους, κανεις δεν του δίνει σημασία....

Απολαυστε την οριστικη κρίση παρανοιας του γελοιου τυπου...

...που όταν εμεις "οι άλλοι" υπερασπίζαμε την Κομμουνιστική  Ορθοδοξία στη διασπαση του 1993-αν και "μουτζουρωμενοι αιρετικοι και ταξικοι αποστατες στο Κομματικο μας Βιβλιάριο, που ακόμα τοχουμε στο συρταρι μας...

...ο κυριος Θανάσης μαζι με άλλα "Ουφο" σταλινικα-οπως οι Γ.Τόλιος, η Βαλαβάνη, ο αποθανων Τσακνιάς , οι αδελφοι Τυργαζηδες κλπ, την κοπαναγαν για την "Ανανεωτικη οχθη" γιατι εβλεπαν πιο πολυ "ψωμακι" εκει.....

"Του φταίει ο Τσίπρας. Λογικό. Του φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικό. Του φταίει ο Φίλης, ο Βούτσης, η απλή αναλογική, η εχθρική προς την επιχειρηματικότητα κυβέρνηση, το κακό το ριζικό μας κι ο Θεός που θα μας μισεί όσο οι αριστεροί μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου. Απολύτως αναμενόμενο. Αλλά, πείτε μου σας παρακαλώ, οι δεκαεφτάρηδες τι του φταίνε; Γιατί έπαθε η Ν.Δ. του αμόκ άμα τη ανακοινώσει ότι ο νέος εκλογικός νόμος θα τους δώσει δικαίωμα ψήφου; Και άρχισε να τσαλαβουτάει σε ανοησίες, ότι σ' αυτές τις ηλικίες δίνεται δικαίωμα ψήφου από δικτάτορες;
Σκέφτομαι διάφορες εκδοχές. Η μια είναι ότι άκουσε στα νιάτα του το γνωστό τραγούδι του Σαββόπουλου «Είμαι δεκαεξάρης, σας γαμώ τα λύκεια» και τρόμαξε: Αν μας γαμήσουν τα λύκεια και οι δεκαεφτάρηδες, τι γίνεται; Η άλλη είναι: Αυτά τα πιτσιρίκια είναι αδούλευτα ακόμα, απείθαρχα, αγριεμένα. Θα ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από μένα και τον Άδωνι. Και η τρίτη είναι: Μόνο αυτό μας έλειπε, να πλημμυρίσουν οι εκλογικοί κατάλογοι γυφτάκια από το Περιστέρι και την Τούμπα. Και να μειωθεί η ζωοποιός επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα του Ψυχικού και της Φιλοθέης.

Μπορεί και να τον αδικώ τον Κυριάκο, αλλά βάζει σε σκέψεις το γινάτι του να μην φτάσουν στην κάλπη οι δεκαεφτάρηδες. Από την άλλη, ταιριάζει με το προφίλ του πολιτικού, που δηλώνει κάτοχος τριών αμερικανικών πτυχίων, να επιμένει στον αποκλεισμό εκείνων που δεν διαθέτουν κανένα πτυχίο. Ακόμα χειρότερα, που διαθέτουν πτυχία καταλήψεων και αμφισβήτησης των πάντων, με πρώτες και καλύτερες τις κυβερνήσεις - της σημερινής μη εξαιρουμένης. Άρα είναι ανώριμοι να συμμετέχουν στη διαδικασία που εν πάση περιπτώσει κρίνει σε ένα βαθμό το μέλλον τους.

Τούτων δοθέντων, μπορούμε να του αναγνωρίσουμε κάποιο δίκιο. Διότι, όποια εκδοχή κι αν ισχύει, αυτό που φοβάται είναι ότι η ορμητική είσοδος στην εκλογική σκηνή των νεαρών λύκων της Γκράβας και της Καισαριανής, συντριπτικά υπέρτερων από τα παιδιά του Κολεγίου και των ευάριθμων καλών σχολείων, μπορεί να διαταράξει τη δημοκρατική μας αρμονία. Να αλλάξει συσχετισμούς. Και να επηρεάσει -αν είναι δυνατόν!- το ποιος, ή ποιοι, τελικώς, θα πάρουν το τιμόνι της χώρας στα χέρια τους. Πράγμα αδιανόητο. Είπαμε να μας γαμήσουν τα λύκεια. Όχι και το Χάρβαρντ..."


Σιγα τους λυκους και τους γυφτους, ρε Θανάση...
Περιλαμβανεται κανενα αποο τα ανωτερω δυο "ζωικα ειδη" στους ορισμους του προλεταριάτου, οπως τους ειχαν δόσει οι Μαρξ -Ενγκελς-Λένιν;
Οχι, πες μας, να μαθουμε και μεις-εστω και τώρα , πριν πεθανουμε... 

Και νά και ενα μόνο -τον λυπηθηκαμε...- με τιτλο " Ο λουμπεν προλεταριακός φετιχισμός", απο τα σχόλια που εισεπραξε ο παραφρων πλέον οριστικα Θανάσης (που ονειρευεται, σαν κομπλεξικος κι ενοχικός 65 αρης.  τα ασχετα κωλοπαιδα των 17 που το μόνο που ξερουν ειναι φραπεδια, ταμπλετυ πληρωμενο απο τη συνταξη της "κολογριας" ( της γιαγιας τους δηλαδη...) , φραπεδιά, φραπεδιά, και ξανα φραπεδιά, τη δυσκολη λέξη "μαλακα" απο τα Ελληνικα, μουτζουρες γραφιτι κι ενέσεις να μας βγαζουν και κυβερνηση), απο καποιον Γρηγόρη Καραγρηγορίου -που ουτε τον ξερουμε μεν, αλλά συμφωνούμε δε...

 "Το χειρότερο στο άρθρο του Καρτερού στην Αυγή με τον εύγλωττο τίτλο «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» —με την ευκαιρία, να τον χαίρεστε σύντροφοι κι εις ανώτερα— είναι κατά την γνώμη μου η επιλογή των λέξεων. Δεν λέω μόνο για τον τίτλο. Είναι αυτό το άθλιο «γυφτάκια από το Περιστέρι και την Τούμπα» — αναρωτιέμαι αν ήταν τυχαίο ή γνωρίζει πως λένε οι άλλοι χουλιγκάνοι τους παοκτζήδες. Κυρίως βέβαια το ακόμη χειρότερο «αδούλευτοι, ατίθασοι, αγριεμένοι… λύκοι της Γκράβας και της Καισαριανής». Φράση απευθείας από την ιδεολογική φαρέτρα της Λένι Ρίφενσταλ, ενταγμένη στην καρδιά της κοινοτοπίας του κακού. Η ρώμη, το ένστικτο, η σωματικότητα απέναντι στην καλλιέργεια, την περίσκεψη και την πνευματικότητα. Διακρίνεται εύκολα …ο φετιχισμός του θάρρους, η διάλυση της αποξένωσης σε εκστατικά αισθήματα κοινότητας· η απόρριψη της διανόησης.* Κι όλα αυτά πάνω σε μια πατίνα χυδαίας εργαλειακής χρήσης της ταξικότητας που ουσιαστικά αποτελεί ύβρι για τα παιδιά της εργατικής τάξης· που τα εκμηδενίζει σε μια καρικατούρα με κύριο χαρακτηριστικό την ζωώδη ενεργητικότητα, ανίκανα δήθεν να αντιπαρατεθούν σε καλλιέργεια και μόρφωση με τα παιδιά του Ψυχικού και της Φιλοθέης — στη λούμπεν εκδοχή του προλεταριάτου, ντυμένη στο σφρίγος και την δύναμη της θέλησης.
Κάπου εδώ εκλαμβάνω την προσβολή προσωπικά: εμείς εδώ στα δημόσια σχολεία του Κορυδαλλού, εργατόπαιδα οι περισσότεροι, δεν γίναμε λύκοι. Κάποιοι πάλεψαν σκληρά και κόντρα στις συνθήκες, μαζί τις πιο πολλές φορές κι όχι απέναντι στον κοινωνικό περίγυρο, για να μορφωθούν. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν να διδάσκουν τώρα στα Χάρβαντ. Κι αυτοί που δεν μπόρεσαν ή δεν είχαν τέτοιους στόχους παλεύουν σήμερα όπως μπορούν, στις χειρότερες συνθήκες εδώ και δυο γενιές, να εξασφαλίσουν τουλάχιστον πως η επόμενη γενιά θα ξεκινήσει από καλύτερη βάση. Όχι με ουρλιαχτά στα ερείπια της αστικής στέπας αλλά με παιδεία και αξιοκρατία, ανοιχτούς ορίζοντες και δικαιοσύνη, υπέρβαση και ξαναχτίσιμο, με ουσιαστική κοινωνική αναπλαισίωση για να το πούμε με τα λόγια της εποχής. Μια γενιά που δε θα γαμεί τα σχολεία, θα τα κάνει δικά της και καλύτερα. Γιατί επί της ουσίας —της ταξικότητας, δηλαδή, και με την ίδια δόση λαϊκισμού θα έπρεπε μάλλον να ξέρει ο Καρτερός πώς ένας (ας πούμε) αριστερός αντιμάχεται τα ταξικά προνόμια—, προσπαθεί να κάνει τα δημόσια σχολεία ίδια ή καλύτερα από τα ιδιωτικά, να κάνει τις Γκράβες εφάμιλλες των Χάρβαρντ. Βρίσκεται απέναντι από τα ταξικά προνόμια, δεν τα μετατρέπει σε φετίχ.
*Όπως με μοναδική ακρίβεια είχε συνοψίσει η Susan Sontag στο Η γοητεία του φασισμού, μτφρ. Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, εκδ. Υψιλον, 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου